Namik
Aktif Üye
ROMA – Uluslararası hukuk krizde mi? Uluslararası hukukun suçları geçmişte kesinlikle eksik değildi, ancak daha önce hiç ciddi bir tehdit hissetmedi. Ancak, önce başka bir soru sormak gerekir, sadece görünüşte kışkırtıcı: Uluslararası hukuk yararlı mı? Genellikle uluslararası hukukun günlük hukukunun sadece savaştan (gerçek veya ticari) yapılmadığını ihmal eder. Aslında, her gün, uluslararası hukuk, dünyanın duracağı (ve pandemi sırasında sahip olduğumuzun ne anlama geldiğinin bir tadı) olmadan faaliyetlerin ortaya çıkmasına izin veren sayısız kural ve antlaşma yoluyla çalışır.
Mümkün olan birçok kişi arasında bir örnek. Kendimizi birçok kişi arasında bir örnekle sınırlamak (konuya minimum aşina olanlar için bariz olan, ancak kamuoyunun büyük bir kısmının gözünde belirgin olmayanlar için), bir İtalyan havaalanından herhangi bir yabancı hedefe doğru uçma gerçeği, sadece yeterli olmayacak olan teknoloji tarafından değil, aynı zamanda diğer ülkelerin havaasına giremeyen uluslararası kurallar sistemi tarafından da mümkün olmaktadır.
Görünür ve dramatik boyutunda hukukun yüzü. Sahne arkasında günlük olarak çalışmaya devam eden uluslararası hukukun bu hayati boyutu, özellikle savaşlar veya bölgesel sorunlarla (kaynaklar dahil) uğraşırken, daha dramatik olarak daha görünür olanlardan daha az gerçek değildir. Yani kriz varsa, bu (şimdilik) bir bütün olarak uluslararası hukuka yatırım yapmaz. Bununla birlikte, özellikle güç ve bölgesel anlaşmazlıkların kullanımına ilişkin kuralların, gözlemleriyle ilgili muazzam insani, güvenlik ve ekonomik çıkarımlar nedeniyle sistemin sinir yönünü temsil ettiği açıktır.
“Haklar ihlal edilene kadar barış olmayacak.” Buna ek olarak, İkinci Dünya Savaşı molozu üzerine inşa edilmiş kurallar sisteminin başka bir yük unsuru vardır, yani barışın sürdürülmesi ile derin bağının anlaşılmasıyla da tercih edildiği, insan haklarının uluslararası insan haklarının korunması (Cespi'nin bir forum adanması): “Bu gezegende, dünyada bir yer olana kadar bu gezegende barış olmayacak,” daha sonra insan haklarının evrensel beyanının hazırlanmasına katkıda bulunan ve nihayet Nobel Barış Ödülü'ne katılan engelli). Ders (maalesef) bugün hala çok doğru Otoriter rejimler tarafından sağlanan, içlerinde acımasız ve keyfi bir şekilde davranmaya alışkın değil, bazen de demokrasinin ve hukukun üstünlüğünün zayıfladığı, kuralları hor gören, gücü de dışa doğru kullanabilen devlet sistemlerine.
Vicdansız ve otoriter eylemler ve duruş. En güçlü devletlerin giderek daha vicdansız (ve çoğu zaman acımasız) eylemi, aslında güç kullanımı ve uluslararası anlaşmazlıkların yönetilmesi ve çözülmesi gereken (barışçıl) şekilde (temel) kuralların kavrayışını aşındırır. Bu temel kuralların doğası göz önüne alındığında (geleneksel, Birleşmiş Milletler Şartı'nda iyi bir şekilde kodlanmış olsa bile), bu devletlerin tutumu ve davranışları sadece içerikleri üzerinde değil, aynı zamanda kendi hayatta kalmaları üzerinde de bir etkiye sahip olabilir.
Denklem: Ekonomik-askeri güç, küçük haklar. Ekonomik-askeri gücü olan eyaletler arasında farklı (Rusya, Çin, ABD, Netanyahu ve başka birinin İsrail'in çekişe eklenmesiyle), sahip oldukları gücün kendilerini yasalarla izin verilen veya olmayanlarla ilgili herhangi bir endişeden kurtarmalarına izin verdiklerine inandıklarını göstermektedir. Başka bir deyişle, bu devletlerin algısında, aslında kendi çıkarları içindeyken her şeye izin verilir.
Temel kuralların desuetidine eğilimi. Bu eğilim – elbette yeni değil, ancak şimdi yayınlanmamış virülans gösteren – söz konusu temel kuralların arzusunu getirecek ve aynı zamanda uluslararası toplumun geri kalanını, toplu değerler ve çıkarlar pahasına belirli bir şekilde katlanır mı?
Yasadan en güçlü yasaya geçiş. Bu olabilir, ancak neye ulaşacağı açık olmalıdır: kalelerin (genellikle zorlayıcı olan) önceliklerini başkalarına saygı duymadan dayattığı hukuktan en güçlü olanın “hukukuna” geçiş. Huşu, vasalaj veya ilgisizlik pozisyonunu kabul etmemeleri koşuluyla, sadece bu “koksio gemileri” için uygun olmak daha iyi olmaz (bireysel olarak – küçük/orta/orta Avrupa güçleri).
Tarih öğretir: Asgari kurallar da eksikse, savaştır. Minimum nokta aynı zamanda başka bir şeydir: hikaye (özellikle yirminci yüzyılın), uluslararası ilişkileri organize etme ve onlara her zaman savaşa yol açan kurallar yoluyla minimum düzen verme girişimlerinin başarısızlığının ve “büyük” güçlerin bile kimsenin yararına olmayan büyük ölçekte olduğunu öğretir. Birçoğu, hem uluslar topluluğunun hem de BM'nin iki korkutucu dünya savaşının küllerinden doğduğunu unutuyor. Gerçekte, şimdi her zamankinden daha fazla, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda sevgili fiyatta elde ettiğimiz uluslararası hukuk fetihlerine ihtiyacımız var.
Uluslararası mahkemelerin kullanımı. Dahası, son yıllarda, güçlü (ön) güçlü (öncesi) farklı bir dizi devlet tarafından, uluslararası mahkemelerin kullanımının, eşi görülmemiş seviyelerde yoğunlaşması tesadüf değildir: uluslararası hukuk, şortları aracılığıyla, hem tekrarlanan siyaset başarısızlıkları karşısında kalan tek seçenek olarak görülür ve son bülten olarak, chaos'un ötesinde olduğu gibi görülür.
Hayır, yasa Batılı bir yanılsama değil. Geçen yıl, SO -CONDRED'in dokuz önemli ülkesinde yürütülen çok taraflılık hakkında görüş görüşüne göre Küresel güneyMonako Güvenlik Konferansı Komisyonu'nda ve Dış politikaGörüşülen kişilerin mutlak çoğunluğu (%63 ile%88 arasında puanla), uluslararası hukukun sadece Batı ülkelerinin değil, tüm uluslararası toplumun çıkarlarına hizmet ettiği ve böylece uluslararası hukukun Batılı bir yanılsama olacağı anlatıyı reddettiği anlamında konuşmuştur.
Avrupa'yı bekleyen zorluk. Bu alanda, her şeyden önce, uyumu bulmak (herkesin gerçekten saklanmayacağını göstermeyen hedef), bu nedenle etkili bir şekilde etkileşim kurabilmek Küresel güneyUluslararası hukuku desteklemek için ortak bir cephe oluşturmak için aynı dalga boyunda (Kanada gibi) diğer Avrupa dışı Batı ülkeleriyle birlikte. Bu, iki temel “paradigma” değişikliğini varsayar.
* – BirinciÖzellikle Avrupa Birliği'nin (doğal olarak, bir parçası olmayan ancak bu anlamda daha az etkileşime girmeyen Avrupa devletleriyle birlikte), temel bir düzenleyici referans çerçevesinin (ve ceza adaleti de dahil olmak üzere uluslararası adaletin yanı sıra), sadece bu vizyonu paylaşan tüm batı olmayan devletlerle birlikte (uyumlu) hayatta kalma lehine küresel bir rol oynayabileceği anlayışı.
* – SaniyeAvrupa'nın otoritesinin ve güvenilirliğinin aynı zamanda ilkeler ve somut eylemler arasındaki tutarlılığına da bağlı olduğu farkındalığı: içindeki tutarlılık (örneğin Orbán Macaristan'a doğru, nihayetinde, Avrupa Birliği Anlaşması'nın 7. maddesinin 7. maddesinin 7. maddesi tarafından sağlanan prosedürün ve dışarıda, yani Avrupa'ya ya da diğerinden başka bir duruma kıyasla, (diğerinden de, (diğerinden de), (diğerinden de). İsrail yetkilileri ve birçok silahlı yerleşimcinin Ruanda'nın Kongo'nun doğusundaki zararlı rolüne ve diğerlerinin gücünün orantısız).
Son Bulwark nasıl kıyı. Ve son Bulwark'ı desteklemek için yapmak gerekir, çünkü uluslararası hukukun temellerinin, 1945'ten bugünden geliştiği gibi gerçek olma riski gerçektir ve ne yazık ki gerçekleşmesi durumunda, uluslararası hukuk bilginlerinin olası bir “kimlik krizi” gerçekten endişelerin sonuncusu olacaktır.
———
* Antonio Bulrini – Floransa Üniversitesi Uluslararası Hukuk Doçenti, Cespi İnsan Hakları Gözlemevi Uzmanları Üyesi
Mümkün olan birçok kişi arasında bir örnek. Kendimizi birçok kişi arasında bir örnekle sınırlamak (konuya minimum aşina olanlar için bariz olan, ancak kamuoyunun büyük bir kısmının gözünde belirgin olmayanlar için), bir İtalyan havaalanından herhangi bir yabancı hedefe doğru uçma gerçeği, sadece yeterli olmayacak olan teknoloji tarafından değil, aynı zamanda diğer ülkelerin havaasına giremeyen uluslararası kurallar sistemi tarafından da mümkün olmaktadır.
Görünür ve dramatik boyutunda hukukun yüzü. Sahne arkasında günlük olarak çalışmaya devam eden uluslararası hukukun bu hayati boyutu, özellikle savaşlar veya bölgesel sorunlarla (kaynaklar dahil) uğraşırken, daha dramatik olarak daha görünür olanlardan daha az gerçek değildir. Yani kriz varsa, bu (şimdilik) bir bütün olarak uluslararası hukuka yatırım yapmaz. Bununla birlikte, özellikle güç ve bölgesel anlaşmazlıkların kullanımına ilişkin kuralların, gözlemleriyle ilgili muazzam insani, güvenlik ve ekonomik çıkarımlar nedeniyle sistemin sinir yönünü temsil ettiği açıktır.
“Haklar ihlal edilene kadar barış olmayacak.” Buna ek olarak, İkinci Dünya Savaşı molozu üzerine inşa edilmiş kurallar sisteminin başka bir yük unsuru vardır, yani barışın sürdürülmesi ile derin bağının anlaşılmasıyla da tercih edildiği, insan haklarının uluslararası insan haklarının korunması (Cespi'nin bir forum adanması): “Bu gezegende, dünyada bir yer olana kadar bu gezegende barış olmayacak,” daha sonra insan haklarının evrensel beyanının hazırlanmasına katkıda bulunan ve nihayet Nobel Barış Ödülü'ne katılan engelli). Ders (maalesef) bugün hala çok doğru Otoriter rejimler tarafından sağlanan, içlerinde acımasız ve keyfi bir şekilde davranmaya alışkın değil, bazen de demokrasinin ve hukukun üstünlüğünün zayıfladığı, kuralları hor gören, gücü de dışa doğru kullanabilen devlet sistemlerine.
Vicdansız ve otoriter eylemler ve duruş. En güçlü devletlerin giderek daha vicdansız (ve çoğu zaman acımasız) eylemi, aslında güç kullanımı ve uluslararası anlaşmazlıkların yönetilmesi ve çözülmesi gereken (barışçıl) şekilde (temel) kuralların kavrayışını aşındırır. Bu temel kuralların doğası göz önüne alındığında (geleneksel, Birleşmiş Milletler Şartı'nda iyi bir şekilde kodlanmış olsa bile), bu devletlerin tutumu ve davranışları sadece içerikleri üzerinde değil, aynı zamanda kendi hayatta kalmaları üzerinde de bir etkiye sahip olabilir.
Denklem: Ekonomik-askeri güç, küçük haklar. Ekonomik-askeri gücü olan eyaletler arasında farklı (Rusya, Çin, ABD, Netanyahu ve başka birinin İsrail'in çekişe eklenmesiyle), sahip oldukları gücün kendilerini yasalarla izin verilen veya olmayanlarla ilgili herhangi bir endişeden kurtarmalarına izin verdiklerine inandıklarını göstermektedir. Başka bir deyişle, bu devletlerin algısında, aslında kendi çıkarları içindeyken her şeye izin verilir.
Temel kuralların desuetidine eğilimi. Bu eğilim – elbette yeni değil, ancak şimdi yayınlanmamış virülans gösteren – söz konusu temel kuralların arzusunu getirecek ve aynı zamanda uluslararası toplumun geri kalanını, toplu değerler ve çıkarlar pahasına belirli bir şekilde katlanır mı?
Yasadan en güçlü yasaya geçiş. Bu olabilir, ancak neye ulaşacağı açık olmalıdır: kalelerin (genellikle zorlayıcı olan) önceliklerini başkalarına saygı duymadan dayattığı hukuktan en güçlü olanın “hukukuna” geçiş. Huşu, vasalaj veya ilgisizlik pozisyonunu kabul etmemeleri koşuluyla, sadece bu “koksio gemileri” için uygun olmak daha iyi olmaz (bireysel olarak – küçük/orta/orta Avrupa güçleri).
Tarih öğretir: Asgari kurallar da eksikse, savaştır. Minimum nokta aynı zamanda başka bir şeydir: hikaye (özellikle yirminci yüzyılın), uluslararası ilişkileri organize etme ve onlara her zaman savaşa yol açan kurallar yoluyla minimum düzen verme girişimlerinin başarısızlığının ve “büyük” güçlerin bile kimsenin yararına olmayan büyük ölçekte olduğunu öğretir. Birçoğu, hem uluslar topluluğunun hem de BM'nin iki korkutucu dünya savaşının küllerinden doğduğunu unutuyor. Gerçekte, şimdi her zamankinden daha fazla, İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda sevgili fiyatta elde ettiğimiz uluslararası hukuk fetihlerine ihtiyacımız var.
Uluslararası mahkemelerin kullanımı. Dahası, son yıllarda, güçlü (ön) güçlü (öncesi) farklı bir dizi devlet tarafından, uluslararası mahkemelerin kullanımının, eşi görülmemiş seviyelerde yoğunlaşması tesadüf değildir: uluslararası hukuk, şortları aracılığıyla, hem tekrarlanan siyaset başarısızlıkları karşısında kalan tek seçenek olarak görülür ve son bülten olarak, chaos'un ötesinde olduğu gibi görülür.
Hayır, yasa Batılı bir yanılsama değil. Geçen yıl, SO -CONDRED'in dokuz önemli ülkesinde yürütülen çok taraflılık hakkında görüş görüşüne göre Küresel güneyMonako Güvenlik Konferansı Komisyonu'nda ve Dış politikaGörüşülen kişilerin mutlak çoğunluğu (%63 ile%88 arasında puanla), uluslararası hukukun sadece Batı ülkelerinin değil, tüm uluslararası toplumun çıkarlarına hizmet ettiği ve böylece uluslararası hukukun Batılı bir yanılsama olacağı anlatıyı reddettiği anlamında konuşmuştur.
Avrupa'yı bekleyen zorluk. Bu alanda, her şeyden önce, uyumu bulmak (herkesin gerçekten saklanmayacağını göstermeyen hedef), bu nedenle etkili bir şekilde etkileşim kurabilmek Küresel güneyUluslararası hukuku desteklemek için ortak bir cephe oluşturmak için aynı dalga boyunda (Kanada gibi) diğer Avrupa dışı Batı ülkeleriyle birlikte. Bu, iki temel “paradigma” değişikliğini varsayar.
* – BirinciÖzellikle Avrupa Birliği'nin (doğal olarak, bir parçası olmayan ancak bu anlamda daha az etkileşime girmeyen Avrupa devletleriyle birlikte), temel bir düzenleyici referans çerçevesinin (ve ceza adaleti de dahil olmak üzere uluslararası adaletin yanı sıra), sadece bu vizyonu paylaşan tüm batı olmayan devletlerle birlikte (uyumlu) hayatta kalma lehine küresel bir rol oynayabileceği anlayışı.
* – SaniyeAvrupa'nın otoritesinin ve güvenilirliğinin aynı zamanda ilkeler ve somut eylemler arasındaki tutarlılığına da bağlı olduğu farkındalığı: içindeki tutarlılık (örneğin Orbán Macaristan'a doğru, nihayetinde, Avrupa Birliği Anlaşması'nın 7. maddesinin 7. maddesinin 7. maddesi tarafından sağlanan prosedürün ve dışarıda, yani Avrupa'ya ya da diğerinden başka bir duruma kıyasla, (diğerinden de, (diğerinden de), (diğerinden de). İsrail yetkilileri ve birçok silahlı yerleşimcinin Ruanda'nın Kongo'nun doğusundaki zararlı rolüne ve diğerlerinin gücünün orantısız).
Son Bulwark nasıl kıyı. Ve son Bulwark'ı desteklemek için yapmak gerekir, çünkü uluslararası hukukun temellerinin, 1945'ten bugünden geliştiği gibi gerçek olma riski gerçektir ve ne yazık ki gerçekleşmesi durumunda, uluslararası hukuk bilginlerinin olası bir “kimlik krizi” gerçekten endişelerin sonuncusu olacaktır.
———
* Antonio Bulrini – Floransa Üniversitesi Uluslararası Hukuk Doçenti, Cespi İnsan Hakları Gözlemevi Uzmanları Üyesi
