Namik
Aktif Üye
ROMA – Birçok Avrupa ülkesi sınırları kapatırken veya göçmenlik politikalarını sıkılaştırırken, İspanya cesur bir kararla tam tersi stratejiyi benimsiyor: Pedro Sanchez hükümeti, topraklarında yaklaşık 500.000 düzensiz göçmen düzenlemeye hazırlanıyor. Avrupa panoramasında Madrid'i açıkça ayırt eden güçlü bir siyasi, ekonomik ve insani anlamı olan bir girişim.
Sivil toplumun bir girişiminin sonucu: 800 bin imza. 800.000'den fazla imza toplayan bir şehir girişiminin sonucu olan bu hüküm, Parlamento Gündemine dahil edilmiştir ve Eylül ayına kadar kabul edilmelidir. Ciddi sabıka kayıtları olmaması koşuluyla, 31 Aralık'tan önce İspanya'ya gelen herkesle ilgilidir. Daha fazla kriter tartışılmaya devam etmektedir.
Toplum ve büyüme seçimi. İdeolojik gündemin önerebileceğinin aksine, bu politikanın kökleri somut ekonomik düşüncelerde bulunmaktadır. Avrupa'nın en hızlı yaşlanan ülkelerinden biri olan İspanya, turizm, inşaat ve kişisel hizmetler gibi stratejik sektörlerde emek eksikliği ile karşı karşıya. Düzenleme, bu sektörlerin halihazırda mevcut olan, genellikle güvencesiz ancak gerekli olan sürdürülebilir işçilerle stabilize olmaya yardımcı olacaktır.
“Göçmenler olmadan ekonomi işe yaramıyor.” Başbakan Sanchez'in pozisyonlarına yakın olan Senatör Gabriel Colomé'nin ifadelerinin özetidir. İspanya'nın kapanış için alternatif bir model sunduğunu ekliyor: denetimli bir entegrasyonun, insan onuruna saygılı, Avrupa'daki belirli seslerin savunduğu dışlama mantığından uzak.
İnsanlığı için övülen bir seçim. Bu yaklaşım, Echo'nun Piskoposluk Konferansı Başkanı Luis Argüello'nun “insan onurunun her zaman göçmen politikalarının merkezinde olması gerektiğini” hatırlatan İspanyol Katolik Kilisesi'nde olumlu buldu. Zaten İspanya'da, genellikle gölgelerde ve yasal koruma olmadan yaşayan çocukların, kadınların ve işçilere adil ve saygılı bir muamele istedi.
Muhafazakar hak da kısmen elverişli. Geleneksel olarak daha ayrılmış muhafazakar hak bile, işgücü piyasasının ihtiyaçlarına bağlı kalması şartıyla tedbiri tamamen dışlamaz. Sadece aşırı İspanyol hakkı, İtalya ve Fransa'daki homologları gibi herhangi bir düzenlemeyi kategorik olarak reddeder.
Parçalanmış bir Avrupa'da bir istisna. Avrupa Birliği'nin bazı üye devletleri kontrol mekanizmalarını güçlendirirken, duvarları dikerek veya konuta erişimi daha zor hale getirirken, İspanya pragmatizmi ve insanlığı için öne çıkıyor. Madrid ilk kez kendini ayırt etmedi: “adil ve insan” olarak kabul edilen Filistin davasına açık desteği zaten çok sayıda kuruluş tarafından övüldü.
İspanyol dış politikasının etik tutarlılığı. Göçmenlere yönelik bu hareket, damgalamayı reddeden ve dayanışma ve verimliliği uzlaştırmaya çalışan yabancı ve iç politikanın etik tutarlılığını doğrular. Temel hakların genellikle güvenlik kaygılarına düştüğü bir bağlamda, İspanya Avrupa'nın başka bir yüzünü sunuyor: aynı zamanda bir göç arazisi olduğunu unutmayan bir ulusun yüzü.
Cesaret, berraklık, insanlık. Bu düzenleme başarılı olursa, sadece doğrudan yararlanıcılar için değil, aynı zamanda tüm Avrupa için bir sinyal olarak tarihsel bir dönüm noktasını işaret edecektir: Göç bir tehdit değil, aynı zamanda cesaret, berraklık ve insanlık ile yönetilebilecek bir gerçekliktir.
Sivil toplumun bir girişiminin sonucu: 800 bin imza. 800.000'den fazla imza toplayan bir şehir girişiminin sonucu olan bu hüküm, Parlamento Gündemine dahil edilmiştir ve Eylül ayına kadar kabul edilmelidir. Ciddi sabıka kayıtları olmaması koşuluyla, 31 Aralık'tan önce İspanya'ya gelen herkesle ilgilidir. Daha fazla kriter tartışılmaya devam etmektedir.
Toplum ve büyüme seçimi. İdeolojik gündemin önerebileceğinin aksine, bu politikanın kökleri somut ekonomik düşüncelerde bulunmaktadır. Avrupa'nın en hızlı yaşlanan ülkelerinden biri olan İspanya, turizm, inşaat ve kişisel hizmetler gibi stratejik sektörlerde emek eksikliği ile karşı karşıya. Düzenleme, bu sektörlerin halihazırda mevcut olan, genellikle güvencesiz ancak gerekli olan sürdürülebilir işçilerle stabilize olmaya yardımcı olacaktır.
“Göçmenler olmadan ekonomi işe yaramıyor.” Başbakan Sanchez'in pozisyonlarına yakın olan Senatör Gabriel Colomé'nin ifadelerinin özetidir. İspanya'nın kapanış için alternatif bir model sunduğunu ekliyor: denetimli bir entegrasyonun, insan onuruna saygılı, Avrupa'daki belirli seslerin savunduğu dışlama mantığından uzak.
İnsanlığı için övülen bir seçim. Bu yaklaşım, Echo'nun Piskoposluk Konferansı Başkanı Luis Argüello'nun “insan onurunun her zaman göçmen politikalarının merkezinde olması gerektiğini” hatırlatan İspanyol Katolik Kilisesi'nde olumlu buldu. Zaten İspanya'da, genellikle gölgelerde ve yasal koruma olmadan yaşayan çocukların, kadınların ve işçilere adil ve saygılı bir muamele istedi.
Muhafazakar hak da kısmen elverişli. Geleneksel olarak daha ayrılmış muhafazakar hak bile, işgücü piyasasının ihtiyaçlarına bağlı kalması şartıyla tedbiri tamamen dışlamaz. Sadece aşırı İspanyol hakkı, İtalya ve Fransa'daki homologları gibi herhangi bir düzenlemeyi kategorik olarak reddeder.
Parçalanmış bir Avrupa'da bir istisna. Avrupa Birliği'nin bazı üye devletleri kontrol mekanizmalarını güçlendirirken, duvarları dikerek veya konuta erişimi daha zor hale getirirken, İspanya pragmatizmi ve insanlığı için öne çıkıyor. Madrid ilk kez kendini ayırt etmedi: “adil ve insan” olarak kabul edilen Filistin davasına açık desteği zaten çok sayıda kuruluş tarafından övüldü.
İspanyol dış politikasının etik tutarlılığı. Göçmenlere yönelik bu hareket, damgalamayı reddeden ve dayanışma ve verimliliği uzlaştırmaya çalışan yabancı ve iç politikanın etik tutarlılığını doğrular. Temel hakların genellikle güvenlik kaygılarına düştüğü bir bağlamda, İspanya Avrupa'nın başka bir yüzünü sunuyor: aynı zamanda bir göç arazisi olduğunu unutmayan bir ulusun yüzü.
Cesaret, berraklık, insanlık. Bu düzenleme başarılı olursa, sadece doğrudan yararlanıcılar için değil, aynı zamanda tüm Avrupa için bir sinyal olarak tarihsel bir dönüm noktasını işaret edecektir: Göç bir tehdit değil, aynı zamanda cesaret, berraklık ve insanlık ile yönetilebilecek bir gerçekliktir.
